Wij, en jij hoort er niet bij In Dutch


Wij, en jij hoort er niet bij!

                                                                                                 8 Feb, 2008, 16:27 (GMT -04:00)

Een gesloten elite wordt in stand gehouden door ‘domme kinderlijke navelstaarderij’ om met de woorden van onze landsdichter, Carel de Haseth, te spreken, of door het treden met voeten van de Rechten van de Mens (Resolutie-VN, 1948), de Grondwet van het Koninkrijk der Nederlanden, en het Statuut.

In zulk een samenleving is geen plaats voor sociale mobiliteit. Zelfs middels onderwijs kan men zich nauwelijks opwerken tot een betere sociale en economische positie. Iedere positie wordt verworven omdat men ‘aan de beurt’ is binnen zijn groep; iedere transactie omdat het wordt gegund of juist niet. Bescherming van de wet bestaat alleen naarmate het de leiders van de kliek, de caciques, uitkomt. Zulk een samenleving van uitsluiting, van ‘Wij, en jij hoort er niet bij’, heeft vele tienduizenden Antillianen ertoe gebracht te verhuizen naar Nederland of elders, te vluchten in alcohol- en/of drugsmisbruik of een leven van misdaad te leiden.

Het slotakkoord voorziet in de financiering van het bankroet tengevolge van deze Wij,-en-jij- hoort-er-niet-bijsamenleving. Het verzacht de wonde maar doet niets aan de oorzaak van het financieel en moreel faillissement. Dat moet de samenleving zelf maar doen, meent Den Haag. Tijdens de vooravond van het slotakkoord blijkt keer op keer dat noch Willemstad noch Den Haag daartoe in staat is.

De uitgesloten Antilliaanse verschoppelingen die hun heil in ballingschap zochten in Nederland en in de criminaliteit verzeild raakten, wil Haagse minister Hirsch Ballin nu op zijn beurt weer uitsluiten uit de Nederlandse samenleving, want ook in Den Haag geldt: Wij,-en-daar-horen die-boefjes-uit-Curaçao-niet-bij. De frustratie die spreekt uit de woorden van kamerlid Brinkman, ‘Curaçao is een roversnest’ en minister Hirsch Ballin, ‘terugsturen’, zijn wel te begrijpen. Echter na een volle eeuw van fascistische uitsluiting in Europa die eindigde in een van ‘s werelds grootste bloedbaden in de geschiedenis van de mensheid, zouden ze zeker in Den Haag maar ook in Willemstad moeten weten dat in een democratische grondwettelijke samenleving gebaseerd op mensenrechten het motto alleen maar kan zijn: Wij-en-jullie-horen-er-allemaal-bij!

JACOB GELT DEKKER
Curaçao

 

Copyright © 2007-08.
All Rights Reserved.