| By Jacob Gelt Dekker

Heren, ik begrijp dat de Noordzee te klein is voor een dergelijke oefening. Er zijn te veel verkeersvliegtuigen in de lucht om al uw bommenwerpers nog eens de ruimte te kunnen geven. En de zee is ook al mudvol, daar kan geen roeiboot of onderzeeër meer bij.

Ik ben zo blij dat u de vele miljoenen die deze oefening kost op onze economisch achtergebleven eilandjes in het Caribisch gebied uitgeeft. Ja, ik weet, u bedoelt het niet zo, en u heeft er vast geen ogenblik naar getaald, maar het is ook een goed dat onze buurman, Hugo Chavez van Venezuela, een seintje krijgt dat wij niet alleen maar katapulten hebben.

Heren, ik weet dat de CIA de laatste tijd erg druk is in Afghanistan, Pakistan en Irak en daar gaat het de heren ook al niet voor de wind, dus laat ik u even op de hoogte brengen van wat er hier gebeurt. Kijk, Hugootje heeft de afgelopen weken in zijn TV show, iedere zondag tegenwoordig, weer eens herhaald, dat hij van Venezuela een ‘land van strijders' wenst te maken. Binnen een jaar hoopt de volksheld ruim één miljoen mannen onder de wapens te hebben. Hij moet natuurlijk nog wel wat opschieten want de groei in het afgelopen jaar van 20.000 naar 30.000 en tenslotte naar 100.000 is niet van een leien dakje gegaan.

Kijk, het probleem is natuurlijk om al die jongens een schietgeweer te geven. Vorig jaar heeft de vooruitziende 'vriend van alle armen in de wereld' al 100.000 Kalashnikovs besteld, maar die zijn nog steeds niet geleverd. Dus Hugootje heeft nu aan alle nieuwe soldaten een product van eigen bodem, namelijk blaaspijpjes met in curare gedoopte pijltjes beloofd. De Yankees zullen sterven als ratten op de Moeder van Alle Veldslagen, riep de trotse leider geïnspireerd door de strijdkreten van zijn voormalige Irakese collega, Saddam Hoessein.

Nu is er ook een probleem met Hugo's vliegtuigen. Niet alleen Hugo's gevechtsvliegtuigen, oude Amerikaanse F-16's die aan de grond staan omdat de V.S. erg langzaam onderdelen levert, maar ook de civiele vloot laat veel te wensen over.

De controle op onderhoud van vliegtuigen in Venezuela is nogal, laten we diplomatiek zeggen, slordig. Vandaar dat een ieder aldaar voor een zeer aantrekkelijke prijs een toestelletje kan leasen of zelfs kopen. U moet natuurlijk niet verbaasd zijn als er hier en daar nog wat wit poeder in de laadruimtes rondzweeft, maar het is in ieder geval goedkoop.

Nu had de V.S daar wel bezwaar tegen en maakte van Venezuela een categorie 2 land, dit is een onofficiële USA waardering van de vliegvergunningen die aldaar worden uitgegeven.

Hugo boos; Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen mochten er dan in Venezuela ook niet meer in. Dat was te kostbaar voor de V.S. en bovendien lastig voor al die Venezolaanse vluchtelingen die met koffers vol dollars in Miami en New York een veilig heenkomen trachtten te vinden. Het machtige Amerika ging door de knieën en Venezuela werd weer categorie 1. Niet dat ze daarmee de liefde van Hugootje hebben gewonnen, maar wel vele miljarden aan vluchtkapitaal.

Hoe dan ook, de Antillen hadden er plotsklaps weer een paar carriers bij; tenminste, zo had het moeten zijn. Een van de meest winstgevende routes is van West-Afika naar Venezuela en dan eventueel naar de Antillen en de V.S. Santa Barbara Airlines, oorspronkelijk van de Canarische eilanden, vervoerde met grote liefde de scharen toeristen en de nog grotere schare drugskoeriers, vice versa.

De tussenstop op Curaçao had een nieuwe dagelijkse verbinding met New York kunnen opleveren, maar helaas, het ging niet door.

Nu tast ik over de oorzaak van het falen volstrekt in het duister. Hugo, die had moeten meewerken, geeft al weer ruim twee jaar geen antwoord meer op mijn e-mails. De nieuwe MAN-minister van Luchtvaart op de Antillen, ene Gijsbertha, deed nog snelle pogingen om de puinhopen van zijn voorgangster op te ruimen, maar slaagde er toch nog niet in de zaken tot stand tot brengen. Santa Barbara verhuurde het grootste deel van haar vloot aan een andere vlieger en verdween gedeeltelijk van het toneel.

Via Aruba bood zich op de interinsulaire routes Tiara Air aan, dat ook vanuit Venezuela de routes naar Curaçao en Aruba al een poosje verzorgde. Er ging onder de eilandbewoners een zucht van verlichting op; eindelijk enige concurrentie en wat grotere keuze. Of Hugo nu iets te maken heeft met Tiara of niet, interesseert niemand ook maar een bal, tenminste zolang het goed gaat.

Goed, maar weer even terug naar mijn leslezerij aan superspionnen Roberts en Hoekstra. Heren, Hugo is een bloedige dictator in een socialistisch schapenvacht, die vorig jaar volgens opgave van het Venezolaanse Ministerie van Justitie ruim 7.000 moordzaken, gepleegd door zijn agenten op de bevolking, heeft laten seponeren. Achtentachtig agenten moesten wel voor de rechter verschijnen, maar slechts 35 werden veroordeeld met voorwaardelijke straffen. Ja, als je agent van Chavez bent, heb je een ‘license to kill'.

Heren, op Curaçao hadden we onlangs weer eens een 4 en 5 mei herdenking. U weet wel, die oorlog van 60 jaar geleden, waarbij de Nazi's als beesten te keer gingen. Ja, zelfs op Curaçao krijg je daarvoor nog steeds drommen mensen op de been, immers fascisten zijn slechte mensen en gezamenlijk zongen de betogers, zoiets als 'never again'.

Nu, mijne heren superspionnen, gebeurt het fascistische slachtwerk weer in Hugo's landje, maar wij op Curaçao doen net of we gek zijn. Kijk, op de eilanden zijn we ervan overtuigd dat wanneer je aandacht aan een probleem geeft, dat probleem zichzelf niet oplost. Kortom, Antilliaanse logica gebiedt dat wij alle problemen zoveel mogelijk ontkennen. En druk onze neuzen a.u.b. niet op de feiten, immers dan zijn wij diep beledigd.

Kijk, mijne heren, het aardige van de vorige marine-oefening was dat de V.S. besloot om voor bijna 100 miljoen dollar vliegveld Hato op te knappen en beveiliging en verkeersleidingsinstallaties in te richten. Kijk daar hebben wij op de Antillen wel oren naar; geld is geld uiteindelijk.

Heren, indien het tot een treffen komt met Venezuela, moet u natuurlijk een goede en snelle aanvoer van troepen via de Antillen hebben, daarom kunt u nu alvast het aantal Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen dat dagelijks vliegt, aanzienlijk uitbreiden. Het is niet waarschijnlijk dat u voor Amerikaans troepenvervoer toestellen zult kunnen huren van Venezuela. Hugo is wel omkoopbaar maar het is ook een goede PR-man en zo behulpzaam is hij nu ook weer niet.

Heren, u moet het zien als een langetermijninvestering, een soort jarenlange oefening. Kijk die paar Hollandse F-16's zijn ook leuk, maar die dingen maken zo'n lawaai en er kunnen maar twee man in. Dat zet geen zoden aan de dijk voor het toerisme.

Wij wensen tenminste Jumbo's, mooie schone Jumbo's met een categorie 1 vliegvergunning, vanuit de koude en natte Amerikaanse steden met toeristen met zakken vol dollars. Ze mogen ook militairen vervoeren, of wat dan ook, dat is onze zaak niet.

Jacob Gelt Dekker