De Leden van de Staten van de Nederlandse Antillen mogen
thans de

problematieken van onze medeburgers-"arbeidsmigranten"
vanuit een
andere gezichtshoek leren kennen, en de achtergronden
van de aangedragen oplossingen evalueren.
Statuten AWVC
Teneinde dat tegen het licht van
de juiste morele inzichten te kunnen doen, hechtte ik de
bespiegelingen van de hoogste hier te lande aanvaarde
morele authoriteit bij -Paus Benedictus XVI- als hierna
volgend.
Het was tien december
tweeduizend vier; de Stichting Buitenlanderzorg werd
opgericht; de Stichting hield een "census"; de
ongedocumenteerde buitenlanders (18.000) kregen hoop.
Het eerste wat dan ook de
Minister van Justitie en de Gezaghebber van het
Eilandgebied Curaçao deden, was dan ook gedurig in de
kranten publiceren dat de Stichting "valse hoop" aan het
wekken was; en de Stichting had nog niet anders gedaan,
dan te bezien wat de omvang van de werkelijke
problematiek wel mocht zijn.
Wat de Minister van Justitie en
de Gezaghebber de facto deden was om hun moverende
redenen staatsmacht aanwenden en HOOP VAN UITGEBUITE
MEDEMENSEN VERNIETIGEN.
Het was vier juli tweeduizend
vijf; de Algemene Werknemersvereniging Curaçao/Sindikato
General Trahado di Korsou -ondermeer uitvoeringsorgaan
van de Stichting (vide art.1 Statuten AWVC/SGTK, tweede
lid)- werd opgericht; de Vereniging trad van meet af aan
met de Minister van Justitie in goed overleg;
stelselmatig en tot op de dag van vandaag werd in de
Vereniging evenwel iedere HOOP VAN VAN GEMARGINALISEERDE
MEDEBURGERS VERNIETIGD.
ARMOEDE IS EEN AFWEZIGHEID VAN "IETS",
EEN NEGATIVUM; NEGATIVA KAN MEN NIET "BESTRIJDEN".
De Vereniging (AWVC/SGTK) is
opgericht juist om positief te voorzien in het "afwezige
iets", te weten welzijn en welvaart. (vide artt. 2 en 3
Statuten AWVC/SGTK)
Er zijn grondrechten, maar die
gelden niet voor bepaalde medeburgers en de
vertegenwoordigers van die medeburgers.
Er zijn rechtsbeginselen, maar
die gelden niet voor bepaalde medeburgers en de
vertegenwoordigers van die medeburgers.
Er zijn internationaal aanvaarde
en geformuleerde regels van fatsoen en moraal, maar die
gelden niet voor bepaalde medeburgers en de
vertegenwoordigers van die medeburgers.
Er was een plaats en een tijd
dat zodanige "van rechten afgescheiden"
medeburgers een "Davidster"
moesten dragen; hier hoeft dat niet, want hier jaagt de
politie gewoon openlijk op deze mensen bij bushaltes, op
bouwterreinen, in de "mondi", en waar het zoal verder
nog mocht uitkomen ("vergassen" doen we niet, we sturen
ze naar een "thuisland" met het alleszins redelijk te
verwachten risico van een sub-sociaal bestaan, mogelijk
een langzame hongerdood in ziekte en armoede, dat is
onze "humane en richtige" "Endlösung").
De vraag is niet: "Curaçao quo
vadis", want dat is maar al te duidelijk zichtbaar (natuurrecht
wordt niet straffeloos overschreden).
De vraag is wel en degelijk:
nemen wij zelf de eigen verantwoordelijkheid voor
sociaal welzijn van ook onze minstbedeelde, stelselmatig
gemarginaliseerde burgers; onze medemensen, die zonder
ons "indefensus" blijken te zijn, OMDAT AAN DE POLITIEK
IN BEGINSEL GEEN "SOCIALE" ZORG TOEKOMT.
WELZIJN IS EEN ZAAK VAN (DE
ORGANISATIE VAN) ZELFZORG EN VAN MANTELZORG DOOR DE
BURGERS ZELF, NIET VAN DE POLITIEK.
NOGMAALS: DE POLITIEK GAAT OVER
"GERECHTIGHEID", EN MET NAME OVER EEN GERECHTE VERDELING
VAN WELVAART VOOR EENIEDER; EN DAAR KOMT AL HELEMAAL
NIETS VAN TERECHT.
VAN HET VRIJLATEN EN HET
BEVORDEREN VAN "WELZIJN" WERD NOG NOOIT GEHOORD, TERWIJL
ZULKS TOCH EXPRESSIS VERBIS IN ONZE GRONDWET STAAT!!!!!
Berend W. Scheperboer : :

PAUS BENEDICTUS XVI GECITEERD.
Paus: Gebrek aan hoop is echte
armoede BRUSSEL (Kerknet/VIS) Paus Benedictus XVI heeft
vanmorgen de raad van bestuur van de Stichting Populorum
Progressio voor Latijns-Amerika en de Caraïben ontvangen.
De raad was in Rome samen voor zijn jaarlijkse algemene
vergadering. De paus herinnerde eraan dat zijn
voorganger de stichting vanaf haar ontstaan in 1992
toevertrouwd heeft aan de Pauselijke Raad 'Cor Unum' .
"Johannes Paulus II dacht
daarbij allereerst aan de oorspronkelijke bevolking,
bedreigd door de postmoderne cultuur maar toch bereid de
naar de evangelische boodschap te luisteren (...) Wat
vijftien jaar geleden startte, moet vandaag blijven
doorgaan volgens de toen vastgelegde principes van de
bescherming van de menselijke waardigheid en de strijd
tegen de armoede."
*Integrale mens*
Paus Benedictus XVI
onderstreepte twee karakteristieken van de Stichting
Populorum Progressio. De ontwikkeling van de betrokken
volkeren moet om te beginnen als pastoraal principe
vertrekken vanuit een algemene antropologische mensvisie.
Het gaat om een integrale bevordering van de mens, die
niet alleen aandacht heeft voor de sociale en materiële
aspecten van het bestaan, maar ook voor de verkondiging
van het geloof.
"Echte menselijke armoede",
aldus de paus, "ligt immers vaak in een gebrek aan hoop,
in de afwezigheid van een Vader, die het leven echt zin
kan geven."
*Methode*
"Het tweede basiskenmerk is de
exemplarische werkmethode van de stichting, die model
kan staan voor gelijksoortige structuren. De
hulpprojecten worden bestudeerd door de raad van bestuur,
waarin bisschoppen van de verschillende
Latijns-Amerikaanse regio's zetelen, die uitstekend
geplaatst zijn om ze te evalueren. De knopen worden dus
doorgehakt door diegenen die de problemen en de echte
noden van de betrokken bevolking het beste kennen."
*Geen paternalisme*
Paus Benedictus XVI herinnerde
ook aan de noodzaak om elke vorm van paternalisme te
vermijden. Betutteling is vernederend voor de armen en
bovendien een remmende factor voor nieuwe initiatieven.
"Daarnaast moet ook gecontroleerd worden of de fondsen
telkens integraal belanden bij wie ze daadwerkelijk
nodig heeft, zonder verloren te gaan in de meanders van
de bureaucratie."
*Geloofsgemeenschap*
"Latijns-Amerika is een regio
die rijk is aan natuurlijke hulpbronnen, waar de
bestaande kloof tussen de verschillende inkomenniveaus
plaats moet maken voor een rechtvaardige verdeling van
de goederen en de winsten", voegde de paus eraan toe. "Tegenover
de secularisatie, het succes van religieuze sekten en de
kansarmoede van zovele mensen is het levensbelangrijk
gemeenschappen te vormen die één zijn in geloof, naar
het voorbeeld van de heilige Familie in Nazareth, waar
mensen het blijde getuigenis kunnen vinden van wie in de
Heer het licht ziet dat naar een waardiger leven leidt."
Zie ook: Pauselijke Raad 'Cor
Unum' Publicatiedatum: 14 juni 2007.
EINDE CITAAT.
P.S.:
Waarom denkt U dat de
organisatie Stichting Buitenlander"ZORG" heet. Bij de
Romeinen heetten buitenlanders "cliënten"; ik ben
advocaat, hoe denkt U dat ik op het idee ben gekomen hoe
voor buitenlanders TE ZORGEN. Ook in mijn visie is er
niets nieuws onder de zon. Al meer dan tweeduizend jaar
niet!
BWS : :
|