Negatieve spiraal doorbreken!

                                                                                          Door: Een groep inwoners van Curacao
 

CHATA was gastheer van een zeer succesvolle investeringsconferentie.

Jacob Gelt Dekker hield als key note speaker een bijzondere toespraak, die 400 conferentiegangers op het puntje van hun stoel hield, na twee dagen van inspannend luisteren en netwerken  en een rozig makende lunch waarbij de wijn overdadig vloeide. Het op zo’n moment vasthouden van de aandacht van al deze hoog intelligente en wereldwijze mensen mag gerust een geweldige prestatie genoemd worden. Als er tot slot tientallen mensen een staande ovatie geven, die volgens ervaren congresgangers volstrekt ongebruikelijk is, dan heeft de organisatie redenen om trots te zijn op haar keuze. En dat was de organisatie, de CHA (Caribbean Hotel Association) en de CTO (Caribbean Tourism Organization) ook!  Zo trots dat men naar aanleiding van de reacties van het internationale gezelschap het voornemen heeft geuit om meer van dit soort voordrachten te organiseren. De problemen, waar eenieder in het Caribisch gebied mee kampt zijn benoemd, en daarmee is een opening gemaakt naar de oplossing. Dit kon na afloop worden opgetekend uit de monden van de vertegenwoordigers van onder andere banken, verzekeringsmaatschappijen, internationale pers, accountants, regeringen, en hotelketens van wereldformaat! Zij hebben de boodschap begrepen! De boodschap dat allen alert moeten zijn op de gevaren, die dit gebied bedreigen en op tijd maatregelen moeten nemen zodat de potentiële booming business een kans krijgt.

En dat was ook de bedoeling van Dekker. Hij wilde eenieder wakker schudden, awareness aanmoedigen. Hij heeft het immers zelf aan den lijve ondervonden. En toch is hij doorgegaan. En met succes! En hij vraagt anderen zijn voorbeeld te volgen, in zijn voetsporen te treden: “Follow me in my wake” was dan ook zijn slotzin.

Dat hij daarbij in het begin van zijn lezing choqueert met wellicht ongebruikelijke woorden en beelden is niet alleen zijn –inmiddels welbekende- manier van doen maar ook een bekende wijze in de internationale marketingwereld om het publiek wakker te schudden. En te houden. Gaandeweg de lezing veranderde de uitdrukking op de gezichten van de aanwezigen dan ook van verwondering en misschien hier en daar wat ergernis naar instemming en bewondering, uitmondend in een levendige en positieve discussie achteraf.

Terwijl de internationale pers focust op de reacties van de belangrijkste congresgangers reageert de lokale pers en met name onze nationale TV zender als door een wesp gestoken, en volgt alleen nog maar de zelf voor de ogen gespannen rode lap. Tunnel vision heet dat in de marketing wereld.

Wat er vervolgens gebeurt is bekend en te triest voor woorden. De eenzijdige belichting van de negatieve aspecten van de lezing, - die er wel waren, maar het positieve einddoel dienden- en de uitzending door Telecuracao van alleen het wakkermakende begin van de lezing schetst een totaal verkeerd beeld van de toespraak in zijn geheel. We zijn heel wat gewend van de eenzijdigheid van de lokale pers, maar dit riekt verdacht veel naar manipulatie en het creëren van een hetze tegen iemand die de guts heeft om de waarheid te zeggen, of zoals een medicus het uitdrukt: iemand die de stinkende wonden niet bedekt met zalf.

In plaats van trots te zijn op de visie, de inzet en de aandacht die Dekker als mens en als investeerder op Curaçao heeft getoond, schieten we hem figuurlijk af. Hij moet weg!

Waarom? Wat lossen we ermee op? Waarom gaan we niet met hem aan tafel? Waarom schakelen we niet een van de mediators in die zoveel goed werk op Curaçao verrichten. Waarom kunnen we onze krachten niet bundelen en samen iets goeds voortbrengen, zoals ook de conferentie in professionele kringen iets goeds voortbrengt. Waarom wordt er gefocust op bijzaken, die alleen maar negatieve gevoelens opwekken en waarom wakkeren we dat steeds meer aan. Dekker heeft aangegeven dat hij vergevingsgezind is. Een handreiking! Waarom kunnen we ons niet ertoe aanzetten hierop in te gaan?

Maar nee, zonder redelijk overleg en zonder onderbouwing door bijvoorbeeld met de congresgangers te praten worden er hoog van de toren “maatregelen” afgekondigd. Het publiek, dat niet de ware toedracht weet, en dat ook niet kan weten als men moet afgaan op de berichtgeving van Telecuracao, wordt opgeruid. Men hoeft geen deskundige te zijn om te weten dat interviews met Gerrit Schotte, die het woord Hitler bezigde, terwijl Dekker de naam niet op zijn lippen heeft gehad, en Jocelyn Clemencia in een bepaalde richting wijzen. Waarom wordt niet voor het voetlicht gebracht dat de internationaal zeer gerespecteerde CTO voorzitter Alec Sanguinetti de voordracht “ briljant” vond? En waaróm hij deze briljant vond!

Waarom begrijpen buitenlanders meteen de boodschap en focust men lokaal alleen maar op het negatieve? Waarom?

Is men zich ervan bewust dat men met de brief-op-hoge-poten aan Dekker, en zelfs verdergaand naar beide organiserende internationale organen alleen maar negatief zal uitwerken? Wat goes around comes around! Als een brief, waaruit blijkt dat we op Curaçao behept zijn met lange tenen, in de notulen van deze organisaties terecht komen, dan kunnen deze niet anders dan onderzoeken, analyseren en concluderen.

De uitkomst van die conclusie zal het investeringsklimaat niet ten goede komen. Dat staat als een paal boven water.

Jacob Gelt Dekker behoeft geen introductie op ons dushi Korsou. Zijn methodes om zijn gegronde mening te verkondigen zijn recht voor zijn raap, confronterend dus, en to the point, zonder gehinderd te worden door boter op het hoofd of een tunnel visie. We weten hoe hij is, met al zijn slechte, maar zeker ook goede kanten waardoor hij een uitstekende ambassadeur voor Curaçao zou kunnen zijn. Zou kunnen zijn!

Laten we focussen op wat hij goed heeft gedaan voor het eiland. De hotels, het museum, conference centrum, het greenhouse en het dialyse centrum zijn de zichtbare getuigen waar niemand omheen kan; die werkgelegenheid creëren voor veel eilandgenoten. Minder zichtbaar, maar zeker niet minder effectief is de vele positieve publiciteit waarvoor Jacob heeft gezorgd om het investeringsklimaat en het toerisme te bevorderen.

Laten we met hem samenwerken in plaats van te blijven hangen in de “zieke en zielige” negativiteitsspiraal, of erger nog, te verdrinken in het zelfmedelijden over wat we onszelf aandoen door dit negativisme te laten zegevieren.

Wie durft de partijen bijeen te brengen? De website www.jacobgeltdekker.com kan het eerste platform zijn. En aan Telecuracao doen we de oproep om dezelfde guts te tonen als Dekker, door de HELE lezing uit te zenden, zodat ook het grote publiek getuige kan zijn van het positieve eindeffect van deze gewaagde voordracht.

Misschien kunnen we dan deze spiraal doorbreken.

Op dit eiland stagneert potentiële vooruitgang maar al te vaak. In dit geval niet door de woorden van Jacob Dekker maar door de blinde reacties hierop van het eigen volk, aangemoedigd door hen die op grond van hun universitaire graad en functie beter zouden kunnen weten. We zijn toch niet zó dom?

Een groep positief denkende inwoners van Curaçao