17 Februari 2007 | By Jacob Gelt Dekker


 

Met de verwachte komst van een helikoptervlieg dienst op Curaçao, een uitbreiding van het net van Insel Air en een verhuizing van DCE van Bonaire naar Curaçao, lijkt de luchtvaart van Curaçao er weer een beetje bovenop te krabbelen. Weliswaar heeft het niet aan de overheid gelegen of de Antilliaanse Luchtvaartdienst op het eiland. In 2006 waren er wel drie ministers van Luchtvaart die geen van allen de prijs voor 'transparency' en ' level playing field' verdienden.

De eerste minister verzette zich tegen een volledige vergunning van Instel Air en de rechter met een nieuwe minister moesten  eraan te pas komen om de ondernemers de ruimte te geven.  Dit was geen uitzondering, ook DCE kreeg eerst via de rechter de kans om de lucht in te gaan. In beide gevallen besloot de rechter dat de aanvragers aan alle voorwaarden hadden voldaan en het recht hadden hun zaken te ontplooien. Waarom de ministers tegen bleven blijft een kwestie van gissingen, van volstrekte ondoorzichtigheid. Wel meent nu DCE,  via de minister een soort onderhandse toezegging te hebben gekregen over exclusiviteit op bepaalde routes, zodat nu  Instel en DCE wederom de rechtzalen bevolken met hun relazen van haarkloverijen. Bij de wisseling van de wacht waarbij de PAR minister werd vervangen door een MAN minister, leek het er even op dat er een ware gelijkheid van behandeling zou optreden. De nieuwe minister kondigde open sky's aan, niet alleen als politieke leuze maar als nieuwe werkelijkheid.

Het leek dan ook  een ware daad van nieuwe politieke heldhaftigheid dat een vergunning voor een helikopterbedrijf werd afgegeven aan de broer en cs. van de vorige minister. Weliswaar was de beste broer van de ex-minister  nog recent failliet gegaan, maar financiële draagkracht speelt alleen een rol wanneer het de minister zo uitkomst. N.B. Ik herinner eraan dat Instel een volledige vergunning geweigerd was wegens gebrek aan kapitaal, door de PAR minister. De nieuwe MAN-man vond het ook niet nodig om nog liggende aanvragen waarvoor een wettig termijn van behandeling staat van 3 maanden, in behandeling te nemen.  Heden heeft de Man minister het veld weer moeten ruimen voor de oude PAR minister, die de nu 14 maanden oude aanvraag voor vergunning op geheel onwettige gronden nog steeds niet heeft beantwoord op hangende aanvragen.

Kortom, het gaat goed met de luchtvaart op Curaçao, en de begrippen van doorzichtigheid van bestuur en gelijkheid van behandeling zijn nu eenmaal niet eenvoudig te vertalen in het Papiaments. Laten we dus maar niet verder zeuren. Het gaat tenslotte om het resultaat.  Het resultaat van de zeer deftige en arrogante instelling die zich noemt: Regering van de Nederlandse Antillen, is , zoals een ieder nu weet , een totaal faillissement, moreel en financieel.   De boedel wordt geruimd  en de zaak is door de curatoren in stukken overgegaan naar nieuwe staatskundige structuren. Dit is natuurlijk zeer tegen het zere been van de dames en heren die generaties lang uit de rijke ruif van de Nederlandse  Antilliaanse Overheid hebben meegeprofiteerd. Zij die zich voor miljoenen hebben verrijkt en miljarden hebben verbrast bevinden zich vooral op Curaçao en willen maar niet tot zich laten door dringen dat ze bankroet zijn en dat slechts een onder curatele stelling met een gift van Nafl 7 miljard  van Holland de bittere armoede op et eiland iets kan verlichten.

Allerlei flauwekul argumenten van de groots mogelijke gekte worden aangevoerd om de liquidatie van de failliete boedel tegen te gaan.  De  weerstand tegen een onafhankelijke rechtelijke macht via de Hoge Raad in Den Haag is het heetste hangijzer. Nu begrijpt een ieder dat  alle dieven tegen sloten op de deuren zijn, en zo ook zijn de politici- criminelen van Curaçao tegen een rechtelijke macht, waarop zij geen vat hebben. Maar weer terug naar de luchtvaart, die zoals een ieder nu weet, intensief verbonden is met de politiek, vriendjespolitiek en last but not least, de cocaïne handel.

Justitie meldt ons dat het aantal cocainecouriers op de vluchten van Curaçao naar Amsterdam drastisch is afgenomen. Minister Donner klopt zich op de borst , immers zijn 100% controle op Schiphol van arriverende vluchten uit het Caribbisch gebied lijkt te werken. Nu is de straatprijs van cocaïne in Europa nog verder gezakt volgens de politie narcotica brigade, wegens vergroting van de aanvoer uit Zuid Amerika. Hoe het een met het ander gerijmd moet worden, is alsnog niet duidelijk. Wegens karnaval heeft niemand op Curaçao oren naar serieus bestuur of onderhandelen, en al helemaal niet over zo iets saais als luchtvaartzaken.

En om het een en ander nog wat langer uit te stellen, zijn er in april weer verkiezingen voor het eiland. Vrienden en familie van een gesloten politieke elite  strijden achter de schermen, op leven en dood, om hun posities van bevoorrechting te behouden. Men kan zich nauwelijks een bende voorstellen die grotere schade aan de economie heeft toegebracht als het zootje politici van de afgelopen 10 jaar. Een ding staat vast. De oude hap politici van CuraCAO zien ze allemaal vliegen.

Jacob Gelt Dekker