Zie: http://www.zenit.org/article-20687?l=english

Benedict XVI: Natural Law Is Base of Democracy
 

DE KRACHT VAN LIEFDE Paus Benedictus XVI stelt zich op het standpunt dat natuurrecht de grondslag is voor democratie; aan hen met macht begeven ware niet te bepalen wat goed of slecht is. (vide http://www.zenit.org/article-20687?l=english) Natuurrecht is in de optiek van de Paus “de norm door de Schepper in ‘s mensen hart gegrift”, hetwelk hem in staat stelt goed van kwaad te onderscheiden. De Schepper is de bron van onze rationaliteit, welke rationaliteit niet wordt gewaarborgd door de gelijkgestemdheid van velen, maar door het openstaan van de menselijke rede voor de rede van de Schepper. Wanneer fundamentele mensenrechten op het spel staan -menselijke waardigheid, menselijk leven, het gezin als instituut, de gerechtheid van de sociale orde- kunnen mensenwetten niet afwijken van ‘s Scheppers norm zonder de samenleving dramatisch in haar diepste wezen te treffen. Natuurrecht is een bescherming tegen ideologische manipulatie en willekeurig misbruik door de machtigen, opdat eenieder vrij en waardig moge leven. Indien door een tragisch verduisteren van het collectieve geweten de fundamentele principes van natuurlijk moreel recht teniet worden gedaan, dan betekent dat een grondige ondermijning van onze democratische orde. "The advance of individuals and of society along the path of true progress depends upon respect for natural moral law, in conformity with right reason, which is participation in the eternal reason of God."

Deze stellingname van Paus Benedictus XVI is juist daarom zo belangwekkend, omdat zij een omkering betekent in het traditionele denken in de kerk; het machtsdenken, waarop onze westerse samenlevingen zijn gestoeld, wordt vervangen door het liefdesdenken dat Jezus predikte. (vide http://thomasevangelie.fol.nl) Natuurrecht is nadrukkelijk niet het recht van de sterkste uit de evolutietheorie, maar de wet van liefde en harmonie, dat het fragiele samenspel van alle krachten in de kosmos in stand houdt en de schoonheid van de schepping doet ontstaan. Het "recht" van de sterkste is géén recht; waar niet de wijsheid is van gerechtheid, noch de kracht van gerechtigheid, waar "justice" niet in evenwicht is met "mercy", daar heerst geen gezag van wat goed, waar en schoon is, ofwel daar is sprake van een "goddeloze bende", omdat geen rechtvaardigheid wordt gekend. Goddelijke liefdesdenken was oorspronkelijk in de RK kerk naar de achtergrond geschoven, omdat de kerk het gedachtengoed van Jezus vertaalde naar het Romeinse staatsmodel dat op macht was gebaseerd, en niet op de Goddelijke liefde zoals Jezus die predikte. De trefwoorden zijn dus: liefde en harmonie; wereldgeweten. Natuurrecht is synoniem met die trefwoorden. De vindplaatsen zijn: internationale verdragen, conventies, recommendaties. Hoe meer mensen zich dit inzicht verwerven, hoe beter. Hoe meer mensen het machtspel juist NIET meespelen en alle pogingen van anderen tot machtsuitoefening te beantwoorden met liefde en begrip, hoe meer kruit uit het geweer wordt gehaald, todat uiteindelijk er geen schot meer is. Licht bestaat bij de gratie van donker. Groot bestaat bij de gratie van klein. Macht bestaat bij de gratie van tegendruk, waaraan de macht zichtbaar wordt. Neem je de tegendruk weg, dan is er geen macht meer. De liefde overwint alles; een principe overigens dat echter wel een enorme inzet vraagt. Ghandi heeft met de kracht van de liefde de engelsen uit India verdreven, en alleen met de kracht van de liefde kunnen wij ons verdeelde Curacaose volk tot een eenheid smeden. Als dat lukt, heeft de verdeel-en-heers strategie, die de verhoudingen tussen volkeren in de wereld bepaalt, geen invloed meer en zijn wij onverslaanbaar in de wereldeconomie.

Waar gaat het om? * Overal LICHT zoeken en Licht zien, in plaats van duisternis. * Begeerte opzij zetten en werken vanuit opoffering. * Zoveel mogelijk kennis verzamelen over het dagelijks leven: studeren. * Alle angst opzij zetten, tot zelfs de angst voor de dood. * Lichamelijke behoeften en sexualiteit ondergeschikt maken aan het brengen van liefde en harmonie. * Empirische inzichten en logische conclusies toetsen aan de intuitie van harmonie en liefde. * Gevoelens van boosheid en onrechtvaardigheid vervangen door gevoelens van medelijden en bekommering.

Waar gaat het over?

Wie niet "meedoet" aan het spel, ofwel niet conform de spelregels speelt, die wordt gemeenlijk "buitenspel" gezet. Wie zich gevankelijk buitenspel laat zetten, die ervaart, dat het buiten spel veel aangenamer en plezanter is dan deel te hebben in de strijd om het meest vergankelijke aller zaken: macht; want dat is toch het "spel": strijd om macht!!!

Wie zich vervolgens realiseert, dat het -letterlijk genomen- zijn "verbeelding" is, welke zich immer weer verwerkelijkt, die komt bij latere gelegenheid tot inzicht, dat het hier een wetmatigheid betreft, welke op miraculeuze wijze precies datgene in het leven roept waarvan de meest levendige voorstelling werd gemaakt.

Het is juist de verbeelding van (universeel) "licht", van (harmonieus) "leven", van (onbaatzuchtige) "liefde", welke licht, leven en liefde in werkelijkheid roepen.

"Duisternis" is afwezigheid van "licht". "Licht" evenwel is allesdoordringend, ergo duisternis bestaat slechts in de perceptie van "duistere" geesten; zij zijn het dan ook -met name voor zichzelf- die duisternis in de wereld brengen. Duistere geesten kenmerken zichzelf door "ignorantie", ofwel een gebrek aan licht, totdat "het lampje gaat branden". Ignorantie -bijzondelijk gebrek aan zelfkennis- is in mijn optiek het grootste kwaad aller kwaden.

Begeerte is een status van gebrek, welke zichzelf instandhoudt door de verbeelding van chronisch tekort; mensen geloven het niet, maar er bestaat zo'n grenzeloze overvloed, dat deze voor te velen inderdaad onvoorstelbaar is, en voor hen "genoeg" zich niet manifesteert bij gebrek aan voorstellingsvermogen. Het probleem is dan ook de onvoorstelbaarheid, de intellectuele onhaalbaarheid van de conceptie van een idee, welke schijnbaar dwars staat op een realiteit van alle dag; de idee: "er is meer dan genoeg voor iedereen".

Waarlijke (zelf)kennis is macht, dat klemt temeer in een samenleving waar -omgekeerd- macht voor kennis wordt aangezien. De macht van (zelf)kennis is evenwel een ander soort macht, namelijk de macht van het uit wijsheid geboren vermogen tot vergeven; dat is: de macht waarvan moreel gezag uitgaat. Ook dat klemt temeer in een samenleving waar het begrip "moreel gezag" niet of nauwelijks, althans geheel ongenoegzame invulling krijgt daar waar zulks het meest zou behoren. Dat ook is de macht, welke in staat stelt zich te onttrekken aan het dagelijkse machtsspel.

Het is ook juist daar waar gebrek aan zelfkennis heerst, dat angst moet leven, omdat immers zekerheid van weten omtrent het zelf geen voedingsbodem voor angst kan laten. En het is daar waar angst moet heersen, boosheid en woede hun fundering weten; want wie is nu boos op wie, of wat, of waarom dan ook zonder existentiële zelfangst.

Curaçao is een van God gegeven land, waar de doorsnede mensen "situaties, en mensen in situaties" nog immer beoordelen naar het criterium: "voelt het wel goed"; en als het niet-goed voelt, dan doen we het niet. Een criterium dat onder enkele politici zelfs nog steeds gehanteerd wordt, weliswaar tegen een steeds sterker wordende verdrukking in, maar toch.

Het licht van slechts één vrije vrouw, of één vrij man is voldoende een gerechte samenleving te vormen, waarin gerechtigheid gestalte krijgt in sociale rechtvaardigheid; hoeveel te meer congregaties van vrije vrouwen en mannen. Dit artikel zal worden geplaatst in het ARCO-nummer van december 2007 en is tevens te vinden op http://www.arcocarib.com.

Lisandra,

Van één van mijn respondenten ontving ik onderstaand verzoek en toelichting ter kennisgeving; de aangehechte tekst wordt gevonden op:

http://thomasevangelie.fol.nl/

Het Evangelie van Thomas
 

welke site aanbevolen zij ter nadere kennisneming van andere belangwekkende onderwerpen en inzichten.

Berend : :

TER VERDERE KENNISNEMING:

(Ik zou het op prijs stellen als je deze mail met attachment zou doormailen naar het forum.)

Om zijn begrip van "natural law" in zijn juiste betekenis te kunnen zien, kan bijgaand document veel verhelderen. Deze uitspraak van Benedict XVI is namelijk een omkering van denken in de kerk waarbij het machtsdenken, waarop onze westerse samenlevingen zijn gestoeld, wordt vervangen door het liefdesdenken dat Jezus predikte.

De *"natural law"* in religieuze zin is namelijk *niet* "het recht van de sterkste" uit de evolutietheorie, *maar* de wet van *liefde en harmonie*, dat het fragiele samenspel van alle krachten in de kosmos in stand houdt en de schoonheid van de schepping doet ontstaan.

Dat Goddelijke liefdesdenken is in de RK kerk naar de achtergrond geschoven, omdat de kerk het gedachtengoed van Jezus heeft vertaald naar het Romeinse staatsmodel dat op macht was gebaseerd, en niet op de Goddelijke liefde zoals Jezus die predikte.

Het verheugt mij dat de RK kerk deze gnostische aspecten van hun Christelijke erfenis naar buiten beginnen te brengen. Zou de tijd eindelijk rijp zijn?

DE TREFWOORDEN ZIJN: LIEFDE EN HARMONIE; WERELDGEWETEN.

NATUURRECHT IS SYNONIEM MET DIE TREFWOORDEN.

DE VINDPLAATSEN ZIJN: INTERNATIONALE VERDRAGEN, CONVENTIES, RECOMMENDATIES.

ZOU VOOR CURAÇAO DE TIJD OOK EINDELIJK RIJP ZIJN?

IS HET NIET DE HOOGSTE TIJD?!

N.B.: Het "recht" van de sterkste is géén recht; waar niet de wijsheid is van gerechtheid, noch de kracht van gerechtigheid, waar "justice"

niet in evenwicht is met "mercy", daar heerst geen gezag van wat goed, waar en schoon is, ofwel daar is sprake van een "goddeloze bende", omdat geen rechtvaardigheid wordt gekend; een kwaal overigens waar Curaçao geen alleenrecht op heeft.

NADERE REACTIE.

Hoe meer mensen zich dit inzicht verwerven, hoe beter.

Het zou de moeite waard zijn om over dit onderwerp eens een discussiebijeenkomst van gelijk gestemden te organiseren.

Ik weet uit eigen ervaring dat deze inzichten je een enorme power geven als je ze toepast in het dagelijkse leven. Door het machtspel juist NIET te spelen en alle pogingen van anderen om macht op je uit te oefenen, te beantwoorden met liefde en begrip, haal je het kruit uit het geweer en is er geen schot meer.

Licht bestaat bij de gratie van donker. Groot bestaat bij de gratie van klein. Macht bestaat bij de gratie van tegendruk, waaraan de macht zichtbaar wordt. Neem je de tegendruk weg, dan is er geen macht meer. De liefde overwint alles, begrijp je?

Dit principe vraagt echter wel een enorme inzet.

* Overal LICHT zoeken en Licht zien, in plaats van duisternis.

* De begeerte opzij zetten en werken vanuit de opoffering.

* Zoveel mogelijk kennis verzamelen over het dagelijks leven: studeren.

* Alle angst opzij zetten, tot zelfs de angst voor de dood.

* Lichamelijke behoeften en sexualiteit ondergeschikt maken aan het brengen van liefde en harmonie.

* Empirische inzichten en logische conclusies toetsen aan de intuitie van harmonie en liefde.

* Gevoelens van boosheid en onrechtvaardigheid vervangen door gevoelens van medelijden en bekommering.

Ghandi heeft met de kracht van de liefde de engelsen uit India verdreven, en alleen met de kracht van de liefde kunnen wij ons verdeelde Curacaose volk tot een eenheid smeden. Als dat lukt, heeft de verdeel-en-heers strategie, die de verhoudingen tussen volkeren in de wereld bepaalt, geen invloed meer en zijn wij onverslaanbaar in de wereldeconomie.

Wij hebben de mogelijkheid, want vanuit de afrikaanse oertraditie is op ons eiland veel meer van die oude liefdeskracht bewaard gebleven dan in Europa.

Niet voor niets komen zoveel makamba's terug om even "bij te tanken"!

Ik ben benieuwd naar je reactie.

Frits 

ANTWOORD OP REACTIE.

Frits,

Voluit onderschrijf ik je posita, en zend dit door naar mijn respondenten met het verzoek hun onderscheiden vrienden en kennissen te willen aanspreken op jouw idee van onderlinge discussiebijeenkomsten

Wie niet "meedoet" aan het spel, ofwel niet conform de spelregels speelt, die wordt  gemeenlijk "buitenspel" gezet.

Wie zich gevankelijk buitenspel laat zetten, die ervaart, dat het buiten spel veel aangenamer en plezanter is dan deel te hebben in de strijd om het meest vergankelijke aller zaken: macht; want dat is toch het "spel":

strijd om macht!!!

Wie zich vervolgens realiseert, dat het -letterlijk genomen- zijn "verbeelding" is, welke zich immer weer verwerkelijkt, die komt bij latere gelegenheid tot inzicht, dat het hier een wetmatigheid betreft, welke op miraculeuze wijze precies datgene in het leven roept waarvan de meest levendige voorstelling werd gemaakt.

Het is jouw verbeelding van (universeel) "licht", van (harmonieus) "leven", van (onbaatzuchtige) "liefde", welke licht, leven en liefde in werkelijkheid roepen.

"Duisternis" is afwezigheid van "licht". "Licht" evenwel is allesdoordringend,  ergo duisternis bestaat slechts in de perceptie van "duistere" geesten; zij zijn het dan ook -met name voor zichzelf- die duisternis in de wereld brengen.

Duistere geesten kenmerken zichzelf door "ignorantie", ofwel een gebrek aan licht, totdat "het lampje gaat branden".

Ignorantie -bijzondelijk gebrek aan zelfkennis- is in mijn optiek het grootste kwaad aller kwaden.

Begeerte is een status van gebrek, welke zichzelf instandhoudt door de verbeelding van chronisch tekort; mensen geloven het niet, maar er bestaat zo'n grenzeloze overvloed, dat deze voor te velen inderdaad onvoorstelbaar is, en voor hen "genoeg" zich niet manifesteert bij gebrek aan voorstellingsvermogen.

Het probleem is dan ook de onvoorstelbaarheid, de intellectuele onhaalbaarheid van de conceptie van een idee, welke schijnbaar dwars staat op een realiteit van alle dag; de idee: "er is meer dan genoeg voor iedereen".

Waarlijke (zelf)kennis is macht, dat klemt temeer in een samenleving waar -omgekeerd- macht voor kennis wordt aangezien.

De macht van (zelf)kennis is evenwel een ander soort macht, namelijk de macht van het uit wijsheid geboren vermogen tot vergeven; dat is: de macht waarvan moreel gezag uitgaat.

Ook dat klemt temeer in een samenleving waar het begrip "moreel gezag"

niet of nauwelijks, althans geheel ongenoegzame invulling krijgt daar waar zulks het meest zou behoren.

Dat ook is de macht, welke in staat stelt zich te onttrekken aan het dagelijkse machtsspel.

Het is ook juist daar waar gebrek aan zelfkennis heerst, dat angst moet leven, omdat immers zekerheid van weten omtrent het zelf geen voedingsbodem voor angst kan laten. En het is daar waar angst moet heersen, boosheid en woede hun fundering weten; want wie is nu boos op wie, of wat, of waarom dan ook zonder existentiële zelfangst.

Curaçao is een van God gegeven land, waar de doorsnede mensen "situaties, en mensen in situaties" nog immer beoordelen naar het

criterium: "voelt het wel goed"; en als het niet-goed voelt, dan doen we het niet. Een criterium dat onder enkele politici zelfs nog steeds gehanteerd wordt, weliswaar tegen een steeds sterker wordende verdrukking in, maar toch.

Het licht van slechts één vrije vrouw, of één vrij man is voldoende een gerechte samenleving te vormen, waarin gerechtigheid gestalte krijgt in sociale rechtvaardigheid; hoeveel te meer congregaties van vrije vrouwen en mannen.

 Berend : :