Maarten
Ellis (hoogleraar internationaal belastingrecht en
voorheen werkzaam als fiscalist bij
belastingadvieskantoor Loyens & Loeff) en Christopher
Smeets (directeur en eigenaar van Citco Group).
De
Tripartiete Commissie moet een grote uitvoerende macht
toebedeeld krijgen, waarbij voor de dagelijkse gang van
zaken een chief executive officer dient te worden
aangesteld die bijgestaan wordt door gespecialiseerde
task forces. Gezien de hoeveelheid werk die er ligt,
moet een flink deel ervan worden uitbesteed, zoals het
schrijven van wetsontwerpen, maar kan ook Nederlandse
bijstand worden gevraagd.
De
commissieleden Aiyer, Ellis en Smeets die op verzoek van
Financiën-minister Ersilia de Lannooy (PNP) in oktober
2006 aan de slag gingen, dringen verder aan op ‘concrete
kortetermijnmaatregelen’ om aan te tonen dat het
benodigde commitment om de vereiste hervormingen door te
voeren, er is.
Een
Results Monitoring Group gaat – zoals de naam al zegt –
periodiek na in hoeverre de noodzakelijke veranderingen
ook daadwerkelijk zijn gerealiseerd en presenteren dit
aan het publiek door tussenkomst van de media. Dit in
verband met de verantwoordingsplicht en ‘good
governance’ van de uitvoerende Tripartiete Commissie
jegens de bevolking.
De
Tripartiete Commissie gevormd door de overheid (publieke
sector, lees: de politiek) en de sociale partners; de
werkgevers(organisaties) en de werknemers(organisaties).
Het
rapport van Aiyer, Ellis en Smeets borduurt in wezen
voort op vele andere, al eerder verschenen rapporten
‘waar met de meeste voorstellen gedurende de afgelopen
zes jaar niets mee is gedaan’. Sinds 1999 zijn tal van
aanbevelingen gedaan. Veel daarvan komen terug in het
nieuwste verslag, zoals flexibilisering van de arbeid,
privatisering (van overheidsbedrijven), wegwerken van de
red tape ofwel bureaucratie (Curaçao scoort in een
studie van
het Foreign Investment Advisory Service qua
complexiteit het slechtst van 120 onderzochte landen),
het verbeteren van het onvriendelijke
investeringsklimaat, upgrading van het snel
teruggevallen onderwijspeil, maar ook budgetdiscipline
van de overheid.
De
Fiscale Commissie – die zich in het bijzonder richt op
verbetering van de internationale financiële
dienstverlening, maar daarbij ook andere sectoren, zoals
het toerisme onder de loep neemt – constateert dat de
economische groei op Curaçao ver achterblijft ten
opzichte van de rest van de wereld. Terwijl de economie
gemiddeld gezien tussen 2000 en 2005 jaarlijks toenam
met 3,5 procent, kwam Curaçao gedurende de afgelopen zes
jaar niet verder dan min 0,2 procent.
Om uit
deze ‘vrije val’ te geraken, dient het eiland direct en
onomstotelijk ‘pro-groei’ acties te ondernemen om
investeringen aan te trekken en werk te creëren, als
antwoord op deze negatieve economische ontwikkeling. Dat
houdt niet alleen de bekende, hierboven genoemde,
maatregelen in, maar ook het terugdraaien van andere,
onverantwoorde besluiten. Zoals de verlaging ‘als een
van weinige, zo niet het enige land ter wereld’ van de
pensioengerechtigde leeftijd. Overal elders ging de
pensioenleeftijd juist omhoog, om het stelsel betaalbaar
te houden. Ook moet het mes in de volksgezondheid, die
met 13 procent van het bruto binnenlands product (BBP)
vergelijkbaar is met de Verenigde Staten en dus veel te
duur is. Dit betekent onder meer ingrijpen in het
systeem van vrije PP-kaarten.
De
sociale uitkeringen moeten (terug) naar een niveau van
wat ‘vereist’ is – ‘needs-based’ – en niet zodanig zijn
dat er nauwelijks prikkels zijn om aan de slag te gaan.
Het dure sociale zekerheidsstelsel moet sowieso grondig
aangepakt worden.
Curaçao
heeft de potentie, zo geloven Aiyer, Ellis en Smeets.
Deels kan het eiland dan teren op ‘intrinsieke’
voordelen, met betrekking tot een stabiel politiek en
sociaal klimaat, een goed functionerend justitieel
systeem (gebaseerd op de Nederlandse rechtshandhaving
met toegang tot de Hoge Raad als hoogste rechter),
traditioneel goed (maar nu snel verslechterend)
onderwijs, meertaligheid, mooie natuur (waaronder
stranden) en als werelderfgoed aangemerkte locaties, en
ligging in een voor Noord- en Zuid-Amerika gunstige
tijdzone.
Maar er
is wel erg veel werk aan de winkel, waarbij het er
vooral op aankomt om tegemoet te komen aan de wensen en
eisen van internationale investeerders. De financiële
dienstensector kan dan als ‘trekker’ dienen om de
overige sectoren mee te krijgen. Het eiland moet in
toeristisch opzicht ernaar toewerken om een ‘upscale
destination’ te worden; anders dus dan de Dominicaanse
Republiek en Cancún in Mexico. Met bijbehorende service
van het hoogste niveau.
De
Fiscale Commissie ziet in de politiek en het huidige
politieke stelsel een van de belangrijkste veroorzakers
van de huidige malaise en daarmee grootste vijanden van
de benodigde vernieuwing. Achttien politieke partijen
verdeeld over twee bestuurslagen, proberen alle ‘een
deel van de almaar kleiner wordende taart te grijpen’.
De politiek bemoeit zich te vaak met beleid, instituten
en het bestuur. De huidige sociaal-politieke structuur
voorkomt effectieve en snelle besluitvorming, laat staan
uitvoering. Vandaar dat Aiyer, Ellis en Smeets – zelf
vooral businessmensen – met een businessaanpak komen;
hoewel een interim-manager in hun ogen wellicht beter
zou zijn, is het hun advies de Tripartiete Commissie met
vergaande bevoegdheden aan te stellen.
Hun
rapport van 18 juni werd gisteren tijdens de wekelijkse
persconferentie van de ministerraad toegelicht.
|
