Een dezer dagen is mij ter ore gekomen, dat er onder de regerings- en oppositiepartijen van Curaçao grote verontrusting (of bezorgdheid of ongerustheid) leeft over de juiste benaming van wat Curaçao is, en de daaruit voortvloeiende juridische consequenties.

De zaak moge een ieder duidelijk zijn: het Slotakkoord stelt dat Curaçao een Land wordt binnen het Koninkrijk der Nederlanden. Welnu, daar wringt de schoen. Indien nu achteraf zou blijken dat Curaçao niet een land maar een eiland is, zou men juridisch kunnen stellen, dat de overeengekomen verplichtingen niet behoeven te worden nagekomen, omdat naar de letter der wet niet juist geformuleerd is, maw een land iets anders is dan een eiland... Je kunt immers niet iets van iemand of iets, verwachten, die niet is wat de overeenkomst stelt, dat hij of zij zou moeten zijn.

Onze bewindvoerders zouden reeds menig juridisch advies hebben ingewonnen, echter zonder duidelijk uitsluitsel te hebben verkrijgen. Momenteel heeft men in ernstige overweging genomen om daarom een diepgaand onderzoek in te stellen door een speciaal samen te stellen commissie.

De leden van de commissie, waar nagenoeg alle politici en hun staven bij betrokken zijn, zullen als opdracht krijgen om, vanuit alle mogelijke gezichtspunten, na te gaan of Curaçao nu een eiland dan wel een land is.

De kosten die daarmee gemoeid zijn worden geschat op enige miljoenen, maar Willemstad rekent er geheel op, dat deze royaal gedragen zullen worden door Den Haag, die immers de veroorzaker is van de hele problematiek.

Het onderzoek zou zich eerst richten op het vaststellen van wat zich rondom Curaçao bevindt. Stel dat de ruimtes buiten Curaçao geheel zijn gevuld met water, dan dient men te concluderen dat Curaçao een Eiland is. Tot op heden staat nog lang niet vast of dat doorzichtige goedje voor onze kusten wel water is, vandaar eerst een expertiseonderzoek dat zal aanvangen met dienst- en studiereizen van alle politici naar waterland bij uitstek, Nederland.

Vervolgens zal een ander deel van de commissie een diepgaande studie doen naar de culturele aanduiding van Curaçao door de eeuwen heen, in alle officiële literatuur, proza en poëzie. Uit de bevindingen zou men oude rechten op de ene…  óf de andere status kunnen afleiden en verdedigen. Deze commissie leden zullen zich laten leiden door inspiratie, roeping en hun diep genestelde gevoelens van nationaliteit en vaderlandsliefde.

Ten slotte, stelt men voor, om zij, die het kunnen weten in de Curaçaose samenleving, de zogenaamde "wijze mannen en vrouwen", een speciaal advies uit het hart te laten uitbrengen.

Men verwacht de Koninkrijksregering met een volledig rapport te kunnen informeren binnen ten minste twéé, en mogelijk zelfs één jaar. Ondertussen zullen, vanzelfsprekend, alle andere zaken in de wacht gezet moeten worden.  De burger kan gerust zijn, er wordt degelijk gewerkt aan zijn toekomst, en de Curaçaose politicus zal nooit over een nacht ijs gaan, zelfs niet op Curaçao.

Jacob Gelt Dekker