In de aanbiedingsbrief POVO#2003/8071, nummer 2007/B697, van 2 augustus 2007, van de Afdeling Algemene en Juridische Zaken worden allerlei trivialiteiten uitgebreid gemotiveerd (vide attachment).

Meest klemmende wijziging in paragraaf 3 "Vergoeding tewerkstellingsvergunning", te weten de inhoud van artikel 7, luidende:

1. Voor het in behandeling nemen van een aanvraag om een tewerkstellingsvergunning is de volgende vergoeding verschuldigd voor een tijdvak van:

a.   0 tot   6 maanden    fl. 500,==

b.   6 tot 12 maanden fl. 1.000,==

c. 12 tot 24 maanden fl. 2.000,==

d. 24 tot 36 maanden fl. 3.000,==.

2. Ontheffing van het betalen van de verschuldigde vergoeding is niet mogelijk.

Geheel ongemotiveerd, bijna "achteloos" wordt een legesverhoging met een factor vier "meegenomen" in een document waar kennelijk sedert het jaar

2003 aan gesleuteld werd. "Ontheffing" is niet mogelijk! Heeft niemand zich rekenschap gegeven van de tekst van artikel 11, eerste lid Toelatingsbesluit, waar door de Minister eventueel onder het stellen van voorwaarden juist wel geheel of gedeeltelijke vrijstelling kan worden verleend?! Is dat dan voor niets?!

Nee toch!!!

DIT ARTIKEL 7 EAV KOMT ONS SOCIAAL-ECONOMISCH VOORZIENBAAT ZEER DUUR TE STAAN; HOE DUUR, DAT WEET IK ECHT NIET, MAAR WEL HEEL DUUR AAN TOEGENOMEN ARMOEDE, TOEGENOMEN CRIMINALITEIT, TOEGENOMEN ILLEGALITEIT EN TOEGENOMEN CORRUPTIE.

Berend : :