Vreselijk Mis
22 December 2006 | By Jacob Gelt Dekker

“Het is verschrikkelijk, edelachtbare, om te stellen dat er iets vreselijk mis is met de luchtvaart op de Antillen.” Een jeremiërende minister van Luchtvaart en Telecommunicatie van de voormalige Nederlandse Antillen had op de valreep, nota bene reeds demissionair, nog even een dissident-columnist gedaagd die in een krantencolumn had durven stellen dat er “iets vreselijk fout” was met de luchtvaart op Curaçao.

“Mevrouw, het is waar of niet. De kranten staan iedere dag vol met dingen die niet waar zijn, maar u hoeft daarover toch niet beledigd te zijn”, sprak de rechter met wijze woorden die helaas aan de minister en haar gevolg verloren gingen. Nog geen half jaar na haar aftreden, verbrak de directeur van het Curaçao Toeristenbureau het stilzwijgen door te stellen dat “de Caribische luchtvaart een drama is” en dat “politici geen flauw benul hebben van luchtvaart.” Het kostte de dappere man zijn baan, immers vrijheid van menigsuiting evenals persvrijheid zijn op Curaçao maar zeer beperkte rechten.

Het bovenstaande schetst de waanwereld, waarin de politici van de voormalige Nederlandse Antillen leefden en nog leven. Wanen, pretenties en jarenlange zeepbellenblazerij, die vandaag zijn uitgemond in een totaal en radicaal faillissement van het land de Nederlandse Antillen, geheel ten kostte van de gemeenschap maar vooral over de ruggen van de armen die verreweg de hoogste prijs betaalden. Er werd de laatste jaren niets gepresteerd in de luchtvaart op de Antillen; en helaas, de luchtvaart is de grote levensader van de Antilliaanse economie.

Hoe nu verder met de resterende puinhopen der Antilliaanse en Curaçaose luchtvaart? Luchtvaart is een internationale zaak. Het voormalig luchtvaartbeleid van de Nederlandse Antillen was gericht op nationale en nationalistische belangen, op ‘nos kos' (onder ons). Jarenlang werden internationale maatschappijen systematisch buiten de deur gehouden en gezien als een belediging en bedreiging voor het nos-kos kultuurtje. Internationale luchtvaartverdragen werden door de autoriteiten met voeten getreden om lokale interesses, idealen of monopolies te beschermen, of gewoon uit domheid.

Eiland-isolementsziekte kan de Curaçaose wereldvreemdheid nog wel wat in stand doen houden, ten koste van economische groei en welvaart. Echter, de oude grenzen zijn ook op Curaçao voorgoed opengebroken door de globale communicatietechnologie. Onwetendheid van de massa door hen ongeïnformeerd te houden en het onderons bedisselen door de kliek van cachiques, is voor altijd verleden tijd.

Een toekomstige Curaçaose Luchtvaartdienst, evenals haar voorganger, de NA-Luchtvaartdienst, heeft geen enkel bestaansrecht meer. De NA-Luchtvaartdienst functioneerde al lange tijd niet als uitvoerder en handhaver van nationale en internationale verdragen, maar eerder als instrument van staats- en politieke willekeur. Slechts door tussenkomst van de rechter verkregen DCE en Insel Air hun vergunningen, terwijl andere aanvragers, in strijd met de wet, zelfs na een jaar wachten nog steeds geen antwoord hebben ontvangen op hun aanvragen. De Luchtvaartdienst, als nationalistisch instituut, staat loodrecht op het internationale karakter van de luchtvaart. Het staat letterlijk de groei van de economie van Curaçao ernstig in de weg.

Vanwege de enorme kosten voor de belastingbetaler van een eigen luchtvaartdienst, verkrijgen veel landen al jarenlang de nodige diensten of deeldiensten van hoog gespecialiseerde internationale luchtvaart service- en adviesbureaus. Het is niet alleen goedkoper maar ook veel doelmatiger. Ook de Curaçaose luchtvaart kan nu eenmaal niet bestaan van de smalle thuisbasis alleen; een web van 'economies of scale' van een groot aantal landen is de grootste en belangrijkste voorwaarde voor overleving en winstgevendheid van deze industrie.

Het heeft er alle schijn van dat enkele verbitterde politici uit de Nederlandse Antillen uit de draaikolk van hun gezonken schip een nieuw verkleind Nederlandse Antillen, een land-Curaçao trachten te trekken, en het proberen te vormen als evenbeeld van het mislukte grotere experiment. Wederom zullen ze dezelfde ‘nos kos'- fouten begaan, ten koste en over de ruggen van een reeds verpauperde en creperende bevolking; nationalistisch populistisch Aruba, waar de nationale luchtvaart ook al geheel gestrand is, is en blijft hun grote voorbeeld.

Na een vol jaar is het nog steeds nodig om weer eens heel duidelijk en onomwonden te stellen dat er iets vreselijk fout is met de luchtvaart op de voormalige Nederlandse Antillen. Wie van de politici heeft de moed om het te veranderen in het voordeel van het welzijn en de welvaart van de gemeenschap?

Feliz Navidad
Bon ana

Jacob Gelt Dekker