|
JACOB GELT
DEKKER: “CURAÇAO HEEFT MOOIE TOEKOMST”
Door: Jos Verstegen
Met de verkoop van
zijn zaken vergaarde Jacob Gelt Dekker (58)
een fortuin.
Het bood hem de mogelijkheid om de afgelopen tien
jaar
op Curaçao zijn plannen verwezenlijkt. Hij kocht huizen
in de
historische wijk van Willemstad en maakte er een
hotel van. Hij
stichtte een slavernijmuseum en zette een
nierdialyse-kliniek op.
,,Het kan op Curaçao rozengeur
en maneschijn worden.'' De
Eilandsraadverkiezingen van
20 april zijn cruciaal.
,,Er is geen
twijfel over dat Curaçao bij het koninkrijk wil blijven,
dat is de mening van 92 procent van de bevolking. Nu is
de vraag: hoe wil je dat inkleden? Tot hoe ver wil je
dat de autonomie van het eiland gaat? Het
bestuurscollege van Curaçao heeft gezegd: we willen veel
autonomie, meer dan een gemeente normaal gesproken
heeft. Het pakket van de Slotverklaring – dat is een
overeenkomst tussen Nederland en de Antillen – is
duidelijk: Nederland neemt de Antilliaanse nationale
schuld van 2,4 miljard euro over, en krijgt daardoor een
grotere vinger in de pap bij de rechtshandhaving en het
regelen van de overheidsfinanciën.
Nu blijft er te
weinig geld over voor scholen en verkeerslichten en
veiligheid, en noem maar op. Daarom is het daar zo'n
rotzooi. Voor Nederland is die schuldsanering peanuts,
terwijl het voor zo'n kleine gemeenschap als Curaçao een
soort strop om de nek is. Waarom is men daar dan tegen
die sanering? Men ziet spoken. Ik zag laatst een
verkiezingsbord waarop stond: Als wij het geld van
Nederland aannemen, dan raken onze
tienermeisjes toch
nog in verwachting. Dan denk je: wat heeft dat nou met
elkaar te maken? Niks dus. Men haalt er allerlei onzin
bij, allerlei negatieve elementen in de maatschappij, en
die zijn de schuld van Nederland. Een ander spook is de
gedachte: als we de schuldsanering accepteren, gaan
straks alle goede baantjes naar Nederlanders toe.
Het sentiment op
Curaçao wordt gevoed door de handlangers van de
cocaïnehandel, die op sleutelposities in de politiek
zitten. Of je het leuk vindt of niet, de cocaïnehandel
is dertig procent van het nationaal inkomen. Een
geordende maatschappij waar kinderen naar school gaan en
een diploma krijgen, daar hebben ze niets aan. Kinderen
gebruiken ze liever als slecht betaalde drugskoeriers,
volgestopt met bolletjes. Je reinste slavernij.
Onderschat de
drugsjongens niet. Met hun miljardenomzet hebben ze
enorm veel kapitaal. Ben Komproe, minister van justitie,
is gearresteerd wegens vrouwenhandel, want hij zorgde
voor valse verblijfsvergunningen voor hoeren uit de
Domincaanse Republiek, die om de zoveel tijd met tassen
vol cocaïne naar huis gingen. Jammer dat het niet tot
een rechtszaak is gekomen, want meneer zat in de
gevangenis en ging dood.
Chavez, de
president van Venezuela, heeft de grote veeboerderijen
in zijn land genationaliseerd en opgedeeld in kleine
kavels. Die hebben maar één cash crop: cocaïne. De
productie is bijna vertienvoudigd en door de massale
aanvoer is de prijs natuurlijk gezakt.
CONTAINERS
Curaçao ligt vlak voor de kust van Venezuela, dat kan
niet mooier: een ideaal doorvoerstation. De drugsbazen
wassen hun geld wit via de offshore en via de
containerhaven van Willemstad. Je kunt je voorstellen
hoe dat gaat. Je bent een drugsbaas en je koopt een
container met - zeg maar - onderbroeken, waar je een
volkomen irreële prijs van honderdduizend dollar voor
betaalt. Die container hou je drie maanden vast en dan
stuur je hem terug naar de man van wie je hem hebt
gekocht. Hij heeft een terugname-garantieprijs van
bijvoorbeeld zestigduizend dollar. Dan heb je dus
zestigduizend dollar witgewassen en de man in de haven
heeft veertigduizend verdiend. Intussen is een aantal
mensen gearresteerd. Dat betekent dat zo'n container met
onderbroeken niet meer wordt teruggenomen en de
drugsbazen hun geld niet meer terugkrijgen. Zij hebben
wraak genomen: in december en januari hebben ze
tientallen overslagbedrijven laten platbranden. De war
on drugs is daar iedere dag aan de gang. Je kunt wel een
negatief oordeel hebben over de drugshandel, maar zo
eenvoudig ligt het niet. De consumenten zijn wij hier,
in Nederland en in Europa. Als wij die rotzooi niet
snoven, zou er geen markt zijn.
Als straks uit de
verkiezingsuitslag blijkt dat men niet akkoord gaat met
het Slotakkoord, dan drijft het eiland de verkeerde kant
op, dan is het inpakken en wegwezen. Een ramp. Veel te
weinig geld voor de bevolking en veel te veel vrijheid
voor de drugsbazen. Sint Maarten vindt de nieuwe
regeling prima en is al bezig met de implementering. De
drie kleine eilanden - Saba, Sint-Eustatius en Bonaire -
vinden de regeling niet ver genoeg gaan en willen
Nederlandse gemeente worden. Dat gaat volgend jaar
gebeuren. Alleen dat ene drugsstation voor de kust van
Venezuela, dat ligt dwars.
Mocht de coalitie
die vóór de Slotverklaring is, de verkiezingen winnen,
dan krijg je een omwenteling op Curaçao vanwege de
status-rechterlijke verandering. Er komt
vertrouwen. Er komen investeringen voor
hotels. Er kunnen duizenden nieuwe banen komen. Ook in
de olieraffinaderij van Curaçao kan worden geïnvesteerd.
Zelf heb ik drie jaar geleden bij de Antilliaanse
overheid, die eigenaar is, een voorstel gedaan om een
miljard dollar te investeren. Nu
wordt er serieus over een deal gedacht - misschien niet
met mij, maar dat maakt me niet uit, als het maar
gebeurt.
TOEKOMST
De raffinaderij is verhuurd
en het eiland ontvangt 18 miljoen dollar huur per jaar.
Een lachertje. Na de renovatie kunnen ze 250 miljoen
dollar per jaar krijgen. Dan heb je weer een schatrijk
eiland en kun je de bevolking een toekomst bieden. Naast
het toerisme en de olieraffinaderij is er een andere
grote economische kurk waar de Curaçaose maatschappij op
kan drijven: het eiland heeft een enorm vermogen aan
internetkabel via de Atlantische Oceaan. Vandaar dat
allerlei call centers via Curaçao werken. Van die kabel
wordt maar tussen de tien en twintig procent gebruikt,
dus is er nog een groot potentieel.
Er zitten op het
ogenblik zo'n drieduizend Nederlandse pensionados op het
eiland. Dat kunnen er aanzienlijk meer worden. De
meesten zitten in nu Spanje, eigenlijk is Curaçao in dit
opzicht nog niet echt ontdekt. Als je je op het eiland
vestigt, heb je de ideale springplank om reizen te maken
naar Zuid-Amerika en de rest van het Caraïbisch gebied -
prachtige delen van de wereld. Vroeger was er een
handicap: vliegen was duur, een ticket naar Curaçao
kostte 5000 gulden. Dat is totaal veranderd. Curaçao,
dat kan rozengeur en maneschijn zijn. Ik ben bereid daar
het mijne aan bij te dragen. Met een investering in de
raffinaderij, met een nierdialyse-kliniek, en op andere
manieren. Aan de westkant van het eiland heb ik
geïnvesteerd in een proefkas van 2 hectare waar groenten
en fruit worden verbouwd. In de toekomst wil ik 20
hectare kassen laten aanleggen in de buurt van het
vliegveld, dan kunnen we exporteren en worden we het
Westland van het Caraïbisch gebied. Er komen flink wat
extra banen en de bevolking krijgt de kans om gezonder
te eten.
De laatste jaren
ontwikkelt Curaçao zich in de goede richting. De
Verenigde Staten heeft er weer een consulaat geopend, en
in het kielzog daarvan hebben Amerikaanse bedrijven
geïnvesteerd. Het bedrijf Bechtel heeft het vliegveld
opgeknapt, dat er keurig uitziet. De farmaceutische
industrie van Israël wil Curaçao gebruiken als
doorvoerhaven van producten naar Zuid-Amerika.
De prachtige
landhuizen uit de achttiende eeuw worden opgeknapt. De
hele oude stad van Willemstad is door de Unesco
uitgeroepen tot Werelderfgoed. Als Nederland de schuld
van Curaçao overneemt, komt er ook voor het ministerie
van Justitie geld vrij, bijvoorbeeld om iets te doen aan
de politie. Die hebben nog geen telefoons bij wijze van
spreken. De war on drugs is te winnen en daarna zullen
de investeringen toenemen. De deuren van de toekomst
zullen wijd openzwaaien. Als Curaçao het wil.''
|
